Horsterwold

Een mooie afwisselende route langs de bloembolvelden en door het Horsterwold bos. Deze route gaat ook langs het water.

Vanaf de buitenkant oogt het Horsterwold wat saai, een hoge groene muur langs een kaarsrechte weg. Maar wie het bos betreedt gaat een andere wereld binnen. Reusachtige populieren ruisen in de wind. Fluweelzachte mossen bedekken de stammen van omgevallen bomen. Overal ritselen vogels in de struiken. Op open bosweiden grazen reeën. Als de avond valt, klinkt de roep van de bosuil.

Bijzonder aan het Horsterwold is dat je er vooral loofbomen vindt. Populieren en wilgen, maar ook eiken, essen en kastanjes. Er zijn honderden soorten vogels geteld, blauwborsten en grauwe klauwieren hebben er hun broedplaats. 's Winters tref je klapeksters en ruigpootbuizerds aan. Ook voor paddestoelen is het Horsterwold een paradijs. Er groeien wel 1100 soorten. Velen daarvan zijn heel erg zeldzaam. De paddestoelen luisteren naar prachtige namen, zoals geurige schijnridder en verslippige aardster.

Midden in het Horsterwold ligt de stille kern. Er lopen geen paden, hooguit wat sporen die paarden en koeien hebben getrokken. Na de inpoldering was dit akkerbouwgebied. In 1996 is het aan Staatsbosbeheer overgedragen. Sindsdien mag de natuur er haar eigen gang gaan. Oude wegen zijn overwoekerd. Het is al flinke wildernis geworden.

Historie

Het Horsterwold heeft een bijzondere geschiedenis. In het begin van de twintigste eeuw werd besloten de Zuiderzee gedeeltelijk in te polderen om er landbouwgrond van te maken. Nederland wilde voor zijn voedsel niet meer afhankelijk zijn van de Russische graanschuur. Maar tegen de tijd dat Zuidelijk Flevoland droogviel eind jaren zestig, ontstond in ons land ook steeds meer behoefte aan ruimte om te recreëren. Er werd tussen de uitgestrekte landbouwgronden van Flevoland onder andere dit bos aangelegd. De eerste bomen van het Horsterwold werden in 1972 aangeplant. Omdat de bodem bestaat uit de vruchtbare combinatie van keileem en zand schoten de bomen uit de grond. Wie niet beter weet, kan zich op sommige stukken zonder moeite in een eeuwenoud bos wanen met bomen van meer dan 35 meter hoog en ruim een meter dik.

Route

Download gpx-route (Rechtermuisknop > Opslaan als)

Bereikbaarheid