­ Lekker buitenrijden op de Altena-route - KNHS

Lekker buitenrijden op de Altena-route

Wie de Altena-route wil afleggen, kan kiezen uit diverse startpunten, en zelf bepalen welke afstand hij wil afleggen. Voor onze start is gekozen voor een locatie aan het toepasselijk genaamde Hoefpad. Ons gezelschap verzamelt zich op een ruime parkeerplaats. Daar is meer dan voldoende plaats om de auto’s met trailers te parkeren en de paarden op te zadelen en in te spannen. En dan zijn we op weg! 

GOEDGEMUTST

Sting houdt er flink de vaart in en kilometer na kilometer blijven de oortjes alert naar voren. Goedgemutst legt de Haflinger de hele route af, terwijl behoorlijk veel om het brave beestje heen gebeurt. Vroeger was het paard een echte ‘dondersteen, een stuiterbal’, zegt Marianne Heijmann, terwijl zij de wagen waar Sting voor loopt behendig door het afwisselende landschap manoeuvreert, maar daar is vandaag de dag niets meer van te merken. Het is dan ook niet de eerste keer dat het dier zich op dit terrein begeeft. Met zijn baasjes Marianne en haar echtgenoot Ruud is hij hier al ettelijke keren geweest. Niet vreemd, want Marianne heeft mede aan de basis gestaan van de route die we vandaag afleggen: de Altena-route, een route die enorm veel verschillende elementen in zich heeft. Dan weer platteland, dan weer bebouwde kom, dan park, dan een bos, dan weer weiland, langs het water, de Altena-route heeft het allemaal. 

HELE HAPPENING

Op een zomerdag in juli is de route van de Agrarische Natuurvereniging Altena-Biesbosch officieel geopend. ‘Dat was een hele happening,’ vertelt Marianne. De lokale politiek was vertegenwoordigd, een hele stoet met koetsen en alles bij elkaar waren wel zo’n vijftig personen aanwezig. Een feestelijke onthulling vond plaats en Marianne werd ook in het zonnetje gezet. Die huldiging van de Zeeuwse die al weer ruim drie decennia in het Brabantse dorp Hank woont, was wel verdiend ook, want het had nogal wat voeten in de aarde voordat de route eenmaal gereed was en alles in kannen en kruiken. Het was niet niks om steeds alle neuzen van de betrokkenen dezelfde kant op te houden. Toen de eerste ­plannen voor de Altena-route werden gesmeed, waren daar allerlei partijen mee gemoeid. Zo waren er drie gemeentes bij betrokken, en deed Brabants Landschap een stevige duit in het zakje. Hoewel het grootste deel van de route over de openbare weg voert, moesten ook particulieren toestemming geven om over hun grond te rijden met paard en kar, en zo waren er meer betrokkenen. Dan moest weer wat worden uitgezocht, dan haakte iemand af, dan veranderde weer wat. Zeven jaar deed de projectgroep erover om de Altena-route te realiseren. In al die tijd heeft Marianne Heijman haar enthousiaste nooit verloren en op de mooie dag waarop we de route afleggen, blijkt al snel dat iets bijzonders is neergezet. Het eindpunt is wat Marianne betreft nog niet eens bereikt. ‘Dit is nog maar het raamwerk, maar de route is in de toekomst makkelijk uit te breiden,’ vertelt ze met aanstekelijk enthousiasme, alsof zij al weer is vergeten dat zij jarenlang met een grote mate van vasthoudendheid en een stevig diplomatiek gevoel aan de totstandkoming van de route heeft gewerkt. 

TYPISCH NEDERLANDS

De weersomstandigheden zijn prima voor een mooie buitenrit en na een kopje koffie uit de thermoskan die Marianne en Ruud bij zich hebben, vertrekt ons gezelschap weer. Al snel blijkt dat in dit Brabantse landschap meer dan genoeg te zien is. Een prachtig hervormd kerkje rijst op en overal staan schitterende huizen met rieten kappen. Ook de grote hoeveelheid fruitbomen valt op. Een van de onderdelen van de route die we aandoen, is het mooie Almbos, bij Rijswijk en Giessen, dat wordt beheerd door Brabants Landschap. Dit natuurgebied kent nog oude grienden, waar vroeger wilgenhout werd geoogst, en middenin het bos ligt een ven van formaat. ‘Je wordt er helemaal zen van,’ lacht Marianne, terwijl de veertien jaar oude Sting vrolijk doordendert. We vervolgen onze weg door een stukje bebouwde kom. Dan moeten Sting en de andere paarden even flink aanpoten voor een klim naar de Maasdijk. Daar slaan we bij de kerk linksaf en vervolgt de route langs de rivier. ‘Een typisch Nederlands beeld,’ zegt Marianne, doelend op het landschap waarin we ons begeven, ‘met dat water van de rivier, de dijken, de polderwegen en dat groen.’ De zon schijnt op het malse gras waar de schapen tevreden staan te grazen en her en der steekt een paard of pony nieuwsgierig het hoofd omhoog bij het horen van de ijzers op het wegdek. Dan zien we de molen staan in het fraaie Woud­richem, de oude vestingstad aan de Merwede.

Dat is ook een interessant punt, want wie wil, kan er zijn auto parkeren om van daaruit aan de ­Altena-route te beginnen of wat te eten of te drinken bij het plaatselijke pannenkoekhuis. Ook een interessant deel van de route is de historische haven die zich hier bevindt. De paarden hebben meer ­interesse voor de waadplaats, waar het lekker doorheen ­stappen is. Hoewel, stappen? Er zijn vast ruiters die er liever doorheen galopperen! 

120 PALEN

Dan draaien we om en gaan we terug naar de Merwededijk. Die leidt ons naar Oudendijk waar we de kazematten – onderdelen van de historische verdedigingslinie de Nieuwe Hollandse Waterlinie – in het landschap zien staan. ‘Rechts zie je Gorinchem liggen en daar ligt een heel mooi, uitgestrekt natuurgebied,’ wijst Marianne. ‘Je hebt hier ook een prachtig weids uitzicht.’ Daarvan is geen woord gelogen, want het uitzicht is schitterend en het ene mooie beeld volgt op het andere. En nu we dit alles aanschouwen, staan we weer even stil bij wat zoal komt kijken bij het organiseren van zo’n route. Als buitenstaander denk je bijvoorbeeld niet snel aan al die paaltjes langs de route die de grond in geslagen moeten worden. Dat zijn er in totaal 120. De begroeiing eromheen moet ook kort worden gehouden, zodat de paaltjes altijd zichtbaar blijven. ‘Daar hebben we een heel beheerplan voor moeten opstellen,’ legt Marianne uit.

VOOR ELKE RUITER OF MENNER

Ondertussen passeren we het dorpje Uppel – een andere naam voor Fort Altena is overigens Fort aan de Uppelse Dijk – en inmiddels begint bij Sting de vermoeidheid een beetje toe te slaan. Niet verwonderlijk ook, want het trouwe, door Marianne en Ruud zelf gefokte paardje heeft er al een hele tocht op zitten en heeft zich de hele tijd van zijn allerbeste kant laten zien. Hoeveel kilometers zouden we al afgelegd hebben? We hebben een heel flink deel van de Altena-route gehad. Ruud schat dat we toch algauw aan de pakweg 35 kilometer zitten. Maar goed dus dat we het punt waarop we enkele uren daarvoor zijn vertrokken, weer een beetje beginnen te naderen.

Het laatste deel van onze zeer afwisselende buitenrit voert ons door een stuk platteland waar de schapen vredig in het gras staan. Marianne wijst nog even op de abelen die met hun witte stammen langs de weg staan en dan kunnen we het dorp waar we van start zijn gegaan alweer zien liggen: Uitwijk. Sterker nog, het duurt niet lang voordat we de trailer van Marianne en Ruud weer zien staan. Snel uitspannen en dan gaan de voorgehouden appeltjes er goed in! Voor de menners en ruiters is er ook wat smakelijks te drinken. Wat fris of zelfs een hartversterkertje voor wie zin heeft in wat stevigers.

Na deze route te hebben afgelegd – voor het grootste deel van de 55 kilometer althans – is wel duidelijk: de Altena-route is een bijzonder afwisselende route die voor elke ruiter of menner wel wat te bieden heeft. Vertrekken kan op meerdere punten en je kunt je tocht zo lang of zo kort maken als je zelf wilt. Zoals de tekst bij de route ook zegt: ‘Welk rondje je ook kiest, je wordt verrast door de grote verscheidenheid die de gemeente Altena te bieden heeft.’

BEKIJK DE VIDEO!

Samen met KNHS-partner HV Polo maakten we een videocompilatie van deze buitenroute. Bekijk hier de Altena-route op www.buitenrijden.nl

Kan je deze content niet goed zien? Dan heb je waarschijnlijk voor een aantal cookies geen toestemming gegeven. Accepteer de marketing cookies om de content wel te zien. 

Lees meer over cookies

 

Aanbevelingen

Onlangs verscheen een rapport met een aantal kritische punten over de route. De route is nagereden voor buitenrijden.nl en de interpretatie in het rapport kunnen we niet onderschrijven. De gemeente is op de hoogte van aanbevelingen en pakt deze op korte termijn op. Routebureau Brabant is zeer te spreken over de aanwezigheid van dit eerste uitgebreide ruiter-netwerk in West-Brabant en onderschrijft dat de aandachtspunten worden opgepakt. Rijden in dit deel van Nederland betekent een kennismaking met een omgeving die andere uitdagingen biedt dan bijvoorbeeld de bekendere grote bosgebieden in Nederland.

Bron: Paard&Sport, najaar 2019

Ander Nieuws

  • Marc Houtzager wint Wereldbekerwedstrijd Jumping Amsterdam
    Marc Houtzager wint Wereldbekerwedstrijd Jumping Amsterdam
  • Vier paarden vastgelegd door Stichting Nederlands Olympiade Paard
    Vier paarden vastgelegd door Stichting Nederlands Olympiade Paard
  • Bart Bles beste van TeamNL in Grote Prijs Jumping Amsterdam
    Bart Bles beste van TeamNL in Grote Prijs Jumping Amsterdam