#ScheidsBedankt: jurylid Marleen Schipper

Geplaatst op 12 oktober 2017 in Dressuur & para en KNHS

In de Week van de Scheidsrechter 2017 zetten we onze officials in het zonnetje. Het leven van Marleen Schipper stond al in het teken van paarden, en toen kwam ze in het juryhokje ook nog een leuke man tegen. Ze zijn allebei besmet met het paardenvirus.

Van het paardenvirus kom je nooit meer af. Ik ben wedstrijdruiter en jurylid en binnen mijn kring actief in het bestuur als secretaris. Ook heb ik een eigen paard. Mijn vriend Hans Evers is minstens zo actief in de paardensport. We kwamen elkaar zes jaar geleden tegen in het juryhokje en hadden meteen een klik. Voordeel is dat je elkaar nooit hoeft uit te leggen waarom je alweer naar stal gaat. Het is echt verweven met onze levenswijze. We moeten soms wel de agenda trekken om samen iets
te plannen dat niets met paarden te maken heeft. Als jong meisje woonde ik tegenover een manege en daar is de liefde voor paarden begonnen. Ik heb mooie herinneringen aan het ringrijden in Zeeland, een echte dorpssport. Ik mocht vaak op een van de paarden passen, geweldig vond ik dat! Ik ben op mijn zestiende gestopt met paardrijden, maar op mijn dertigste begon het weer te kriebelen.

Tegenwoordig moet ik het een beetje rustiger aan doen. Vorig jaar heb ik een ernstig ongeluk gehad. Ik sloeg over de kop met mijn paard Kyra en werd ’s avonds wakker in het ziekenhuis met een gebroken pols, een gebroken oogkas en een zware hersenschudding. Ik herinner me niets van de val, maar het heeft veel impact gehad. Ik heb nog steeds moeite om me te concentreren. Het is ook de reden dat ik ben gestopt als I&R-controleur bij evenementen, waarbij je paspoorten en chipnummers van de paarden controleert. Ik vond dat het minst leuk om te doen. Het is soms ook een beetje een ondankbare taak: als paardeneigenaren de papieren niet op orde hebben, reageren ze dat soms op de controleur af. Je wilt niet weten wat ik naar mijn hoofd heb gekregen. Ik snap dat het rot is als je niet mag starten omdat je paard bijvoorbeeld te laat is ingeënt, maar ik heb de regels niet bedacht. Voor mij is het ook vanzelfsprekend dat je je aan de regels houdt. Ik werk in een ziekenhuis en de gezondheidszorg drijft op regelgeving. Het zou goed zijn als mopperende ruiters beseffen dat zij juist dankzij alle vrijwilligers kunnen rijden. Gelukkig zijn er ook veel mensen die wel waardering hebben voor het werk van vrijwilligers.

Kyra heeft gelukkig niets overgehouden aan het ongeluk. Ze is 24 jaar en ik heb haar onlangs naar De Paardenkamp in Soest gebracht, waar paarden genieten van hun oude dag. Daardoor was het voor mij mogelijk een nieuw paard te kopen: Dagobert. Als ik met hem over de hei rijd, maak ik mijn hoofd leeg en kom ik vol energie terug. Ik beschouw mezelf als een eeuwige B-ruiter. Ik houd van de basissport. Daar sta ik voor, en daar liggen ook veel taken voor vrijwilligers. Als ik op mijn werk veel heb vergaderd, zie ik er weleens tegenop ’s avonds nog naar een kringvergadering te gaan. Maar als ik er eenmaal ben, weet ik weer waar ik het voor doe. Je houdt je samen met andere gedreven mensen bezig met alle facetten van de sport.

Ook official worden?

Lijkt het jou leuk om official te worden in jouw favoriete tak van paardensport? Zie dan www.knhs.nl/officials voor alle opleidingen.

Bron: Paard&Sport najaar 2016 
Tekst: Lieke Lemmens
Foto: Hugo Thomassen

Categorie: officials, vrijwilligers, #scheidsbedankt, Week van de Scheids

Ander nieuws

  • Stem op jouw KNHS Talent van het Jaar 2017
    Stem op jouw KNHS Talent van het Jaar 2017
  • #Scheidsbedankt: official, bestuurder en chef d'equipe Pieter Wiersinga
    #Scheidsbedankt: official, bestuurder en chef d'equipe Pieter Wiersinga
  • #ScheidsBedankt: Parcoursbouwer Quintin Maertens
    #ScheidsBedankt: Parcoursbouwer Quintin Maertens
Wij maken gebruik van cookies Ok