­ Harry Wouters van den Oudenweijer - Hart voor paarden - KNHS

Harry Wouters van den Oudenweijer - Hart voor paarden

Geplaatst op 03 december 2020

Harry Wouters van den Oudenweijer (1933-2020) was in de jaren zestig en zeventig een van de belangrijkste Nederlandse springruiters. In Paard&Sport haalt Ton Corbeau herinneringen op aan deze paardenman, die op 7 april 2020 overleed.

Harry Wouters van den Oudenweijer was anders dan zijn opvallende naam doet vermoeden van eenvoudige boerenkomaf. Hij werd op 5 juli 1933 in het Brabantse Gemert geboren. Nog voor de oorlog verhuisde het gezin van tien kinderen naar Elst, waar vader een veehouderij had. Dierenliefhebber Harry had meer met paarden en die zouden de rode draad door zijn werkzame leven worden.

 

EIERBOER

Al gauw vielen Harry’s talenten als ruiter en paardenman op. Kort na de oorlog, in 1948, begon hij bij de landelijke ruiters en binnen vier jaar sloeg hij zijn vleugels op nationaal niveau uit. Dat werd mogelijk met het paard Rubana, een Arabische halfbloed uit een Gelderse merrie, die in de springpiste veel beter tot zijn recht kwam dan voor de kar van de eierboer uit Lunteren. Zo kan het gaan in de paardensport. ‘Dat ik eerst landelijk startte, heeft beslist voordelen gehad. Daar ging de basisopleiding niet zo snel en werd alles grondig opgebouwd. Daarbij nam het verenigingsleven een belangrijke plaats in met allerlei cursussen om je als ruiter verder te ontwikkelen,’ vertelde Wouters van den Oudenweijer mij toen ik hem in de jaren zeventig interviewde.

 

Harry op Indoor Friesland, omstreeks 1970.

 

Heel bekend in die tijd waren de opleidingen van ritmeester J.J. Gruppelaar. Tijdens een van die cursussen in het hoge noorden van Groningen leerde Wouters van den Oudenweijer herenboer, ruiter en op en top paardenman Derk Barlagen uit de Reiderwolderpolder kennen, wiens paarden hij niet veel later zou gaan rijden. Harry Wouters van den Oudenweijer maakte in 1955 zijn internationale debuut tijdens een zesweekse reis met Gruppelaar, Pistorius en Koster langs de concoursen in Marseille, Nice, Napels en Luzern. Naast Rubana waren zijn succespaarden uit die eerste jaren Random Harvest, Wodan, Majesteit en Huberstus, een puissance-crack die met hem in 1959 ex aequo eerste eindigde in de puissance van Aken (2,26 meter).

 

WASLIJST AAN PAARDEN

Wouters van den Oudenweijer heeft een waslijst aan paarden vaak met veel succes op wedstrijden uitgebracht. Hij zei daar eind jaren zeventig zelf over: ‘Nog niet zo gek lang geleden heb ik ze voor mezelf eens geteld. Ik lag een paar dagen met griep op bed en kwam ineens op dat idee. Ik heb 104 paarden in M-a (een oude klasse, red.) of zwaardere parcoursen uitgebracht.’ Ze hebben hem 25 Grand Prix-overwinningen gebracht. Tevens kwam hij meer dan vijftig keer in het Nederlandse team uit.

In 1957 brak Derk Barlagen tijdens het concours in Bennekom zijn voet. Voor hij naar het ziekenhuis werd afgevoerd, vroeg hij Harry om zijn paard Leutnant voor hem in het tweede parcours te starten. Even later kwam het verzoek om al de paarden van Barlagen maar te rijden. De klik tussen die twee was er, de samenwerking was een feit. In 1958 won Harry met Leutnant de eerste editie van Jumping Amsterdam in de RAI. Hij reed voornamelijk paarden voor andere eigenaren. Hij slaagde er altijd in goede paarden te vinden en dat in een tijd dat echte toppaarden niet voor het oprapen lagen. De keerzijde was dat er op het moment van oogsten ook wel paarden werden verkocht. Ook toen had een professioneel springruiter geen eenvoudig leven. Maar Wouters van den Oudenweijer had een goede naam. Hij was een van de beste ruiters van zijn tijd, stijlvol, rustig, met hart voor zijn paarden. Van alle paarden die hij in de internationale sport heeft uitgebracht, halen we er twee uit: Abadan en Salerno.

 

Harry vond altijd goede paarden in een tijd dat die niet voor het oprapen lagen

 

ROTTERDAM 1969

Toen Wouters van den Oudenweijer in de jaren zestig voor stal Den Drijver in Putten ging rijden, kreeg hij Abadan onder het zadel. Hij hield van paarden van 1,70 meter met veel bloed, voldoende massa en veel galoppeervermogen. Abadan voldeed daaraan. Maar veel bloed betekent vaak eigenzinnige paarden, die je als ruiter voor jezelf moet zien te winnen. Hij kwam van Alwin Schockemöhle. De Hannoveraan had een enorm springvermogen en galoppeerde naar vele zeges. Wouters van den Oudenweijer had geen problemen met diens wispelturige karakter en bediende de juiste knoppen. De toenmalige Duitse topruiter Gerd Wiltfang die hem vervolgens onder het zadel kreeg, kon er weinig mee. Zijn harde hand werkte averechts. Abadan kreeg het predicaat lastig te zijn en verdween uit beeld.

 

Met Salerno ergens tussen 1972 en 1977, gemaakt op CHIO Rotterdam.

 

Voor het eerst na de oorlog was er een Nederlandse overwinning in de Grand Prix van CHIO Rotterdam. In de jaren zestig werd het belangrijkste concours van ons land vaak geteisterd door regen, met als gevolg een slechte bodem. Maar in 1969 was het opmerkelijk zonnig in het Kralingse Bos, dat ontplofte toen Wouters zijn Abadan foutloos door de barrage stuurde. ‘Ik had het geluk dat ik als laatste van de vier van start moest. De andere drie waren niet foutloos. Ik vertrouwde volledig op Abadan. Hij voelde super aan. Ik wist dat er niets fout kon gaan, ook al had ik mijn arm in het gips zitten. Maar daardoor kon ik ook te veel druk op hem zetten,’ zei hij destijds na afloop van zijn belangrijke zege voor eigen publiek.

 

Te midden van de Nederlandse ruitertop in 1974. Uiterst links Harry Wouters van den Oudenweijer, linksvoor Toon Ebben, rechtsvoor Henk Nooren, linksachter met bril Herman Seiger, linksachter met cap Dick Wieken, rechtsachter met regenjas Ben Arts, daarnaast rechts Wiel Heber, staand achteraan Johan Heins.

 

WENEN 1977

Salerno, van de hengst Polaris, voerde minder bloed dan Abadan. Hij kwam uit de beroemde Holsteiner-lijn van Waldmädchen. Hij had wel een ideaal karakter, een sterke galop en veel springvermogen. Met Salerno won Harry Wouters voor eigenaar Boogaard uit Oosterhout vele prijzen. In 1976 werden ze Nederlands kampioen in Groningen. Ze waren een vanzelfsprekende keuze voor het EK van 1977 in Wenen, maar net daar ontbrak de vorm van de dag. Toch keerde het team met tweemaal Europees goud huiswaarts. ‘Jammer dat Salerno en ik daar nou net niet helemaal uit de verf kwamen. Toch vond ik het fijn erbij te zijn. Juist in paardensport is de vorm van de dag voor ruiter en paard nu eenmaal allesbepalend,’ klonk het na afloop relativerend uit zijn mond.

Na zijn carrière als internationaal springruiter bleef Harry Wouters van den Oudenweijer genieten van het paardenleven als handelaar, parcoursbouwer, coach en chef d’équipe, onder andere in Azië.

 

Bij de Prijs van de Stad Rotterdam, in 2008.

 

MEER WETEN?

Benieuwd naar informatie en weetjes over andere Nederlandse toppers? Kijk eens in onze mediaguide.

 

Beeld Jacob Melissen

 

Dit artikel verscheen eerder in Paard&Sport najaar 2020. Paard&Sport is het officiële ledenmagazine van de KNHS voor alle leden vanaf 13 jaar en vast onderdeel van het KNHS-lidmaatschap. Meer informatie vind je hier.

 

©KNHS 2020, overname is niet toegestaan

 

Ander Nieuws

  • KNHS Talententeam online bijeen
    KNHS Talententeam online bijeen
  • #Welzijnsweetje oogproblemen
    #Welzijnsweetje oogproblemen
  • Deelnemers internationale wedstrijden 25 t/m 31 januari 2021
    Deelnemers internationale wedstrijden 25 t/m 31 januari 2021