­ Renée Boerema: ‘Als een paard die band ook gaat voelen, dat vind ik het mooiste’ - KNHS

Renée Boerema: ‘Als een paard die band ook gaat voelen, dat vind ik het mooiste’

Renée Boerema (1988) kreeg vorige week de Ruiterster uitgereikt, een KNHS-onderscheiding die maar zelden wordt toegekend. Wie is dit bijzondere lid uit Makkinga en wat beweegt haar?

De amazone reed met vier zelfopgeleide paarden in drie disciplines. Ze valt de laatste jaren op door haar uitzonderlijke prestaties met Haflingers. ‘Ik wil vooruitkomen in de sport. Het moet uitdagend zijn. Ik vind het leuk om Haflingers te rijden als ik er verder mee kan komen.’

Pech
‘Ik heb zelf nu twee paarden, Miranda van de Sterreboshoeve in de ZZ-Licht, en Nienke van Brunstingerhof, met wie ik Z1-dressuur ben, en ik rijd bij Hengstenhouderij de Kymmelshof in Peize drie hengsten. Miranda van 23 is ook een Haflinger. Ik heb ook in de L-paarden met haar gesprongen en dat terwijl ze 1,42 meter hoog is. Ook eventing heb ik met haar gedaan. Na Miranda bereikte ik met Z.N. Carlos, van de hengst De Niro, de Z1. In 2012 ben ik naar Peize gegaan, waar ik de KWPN’er Californiabese (zie foto onder) – ook van de stoeterijeigenaren – in het Z-springen en de Z2-dressuur heb gereden en Wirbelstein van de Haflingerborg in de ZZ-Licht. Beide zijn inmiddels verkocht. Ik rijd er nu de Haflingerhengsten Standing Ovation, Stanley en Wilhelm. Met Standing Ovation van 1,55 meter ben ik Z1-dressuur, M-springen bij de paarden – bijna Z – en Z-eventing. Standing is eigenlijk een KWPN’er in een Haflingerjasje! Ik zou dit najaar met Standing 1-sterniveau starten, maar op het EK Haflingers in augustus heb ik mijn been gebroken door een klap van een ander paard. De breuk is goed geheeld, maar ik heb dystrofie gekregen en dat heeft tijd nodig. De paardensport staat daardoor nu een beetje stil.’

  

Motiveren
‘Ik vind het trainen van paarden zo mooi, het elke dag ermee bezig zijn en verder komen. Je kunt steeds verbeteren en een nieuwe uitdaging opzoeken met een ander paard. Ik ga altijd door. Ik heb nu zo veel gedaan en behaald, maar de mogelijkheden zijn nog steeds eindeloos. Dat is ook het mooie van onze sport. Dat trainingswerk vind ik heel leuk, een bepaald niveau bereiken samen en dat bevestigen op een wedstrijd. Ik ervaar het rijden echt als een sport. Ik ben heel fanatiek.

Met hengsten maak je van alles mee. Het is echt anders rijden dan met ruinen of merries. Ik hou van moeilijke paarden. Als anderen ze laten staan omdat ze ze imponerend vinden en zelfs een beetje bang zijn, dan trekt mij dat aan. Met zo’n paard wil ik graag aan de slag. Met Standing heb ik het echt moeilijk gehad. Het duurde een halfjaar voordat hij überhaupt vooruit wilde. Dat moment dat hij ook een band gaat voelen met mij, en ik hem kan motiveren om weer aan het werk te gaan; dat vind ik echt het mooiste van de sport. Dressuur blijft voor Standing lastig omdat hij snel is afgeleid, maar in springen en eventing blijft hij altijd gaan. Ik heb het gevoel dat hij voor mij echt door het vuur gaat. Hij wil nu echt voor me aan het werk. Hij is echt mijn “vriendje”.’

Connectie
‘Ik maak vrij snel een connectie met een paard. Ik heb meerdere jonge paarden beleerd. In het begin zijn ze soms bang en terughoudend. Het is mooi om daarmee aan de slag te gaan en hun vertrouwen te winnen.
Toch ben ik niet met paarden opgegroeid. Ik ben pas begonnen in 1997, toen ik negen was. We reden op een kleine hobbymanege bij een particulier die wat paarden had. Mijn zusje reed voor de lol en ik wilde echt meer. Die mensen zagen dat ook en al snel reed ik meerdere paarden. In 2005 begon ik met Miranda zelf op te leiden. Mijn eerste rijervaring heb ik opgedaan op een Haflinger en daarna ook op KWPN’ers. Ik heb bij meerdere adressen in die straat paarden gereden. Van veel verschillende paarden rijden, leer je veel. Op één paard kun je de kneepjes wel leren, maar als je het echt wilt leren, moet je vaak en met veel verschillende paarden rijden. De eerste paarden heb ik zelf opgeleid, eigenlijk bijna zonder instructie. Ik beeldde me dan in hoe het moest voelen en dan probeerde ik dat gevoel op te zoeken. In de voorbereiding naar het EK bijvoorbeeld neem ik wekelijks les. Dan wil ik er top voor staan en laat ik zo weinig mogelijk aan het toeval over.’

Besef
‘In 2015 wonnen Standing Ovation en ik in Milaan goud in de eventing op het EK Haflingers. Wat was dat een rollercoaster! Alles viel daar op zijn plek. Alles klopte. Dat was zo’n mooie bekroning voor ons. Het EK is een keer in de drie jaar en was afgelopen zomer in Stadl-Paura. Dit jaar liep het niet, zowel in de proeven als daarbuiten, toen ik mijn been brak. Nu zit ik noodgedwongen stil en komt het besef pas. Ik ben heel nuchter, maar het is net of ik nu pas verwerk wat we drie jaar geleden samen eigenlijk hebben neergezet. Twee dagen later was ik toen alweer op het werk en zo ga je weer over tot de orde van de dag. Nu dit EK niet ons EK was, waardeer ik de gouden medaille van 2015 des te meer. Het is niet alleen dat podiummoment. Zo veel factoren spelen een rol om daar te komen. Ik wil nu internationaal eventing starten met Standing. Met de jonge hengst Stanley, een nakomeling van Standing Ovation, rijd ik nu in de L2. Hij is pas vier maar het is echt een talentvol paard. We zijn achtste geworden op het EK 2018 in de klasse dressuur Jungpferde. ZZ-Zwaar rijden lijkt me ook gaaf. Ik heb geen specifieke ambities. Ik kijk wat me wordt aangereikt en wat de mogelijkheden zijn. Dan ontstaan vanzelf nieuwe doelen. Als je wat wilt bereiken, moet er wel wat gebeuren. Dat besef ik nu des te meer.’

Wie is Renée?
Renée deed hbo Medische Beeldvormende en Radiotherapeutische Technieken, gericht op alle technieken in de medische wereld om het menselijk lichaam in beeld te brengen. Ze is vier dagen werkzaam als röntgenlaborant bij het bevolkingsonderzoek voor de vroegtijdige opsporing van borstkanker. Renée houdt van sporten. Ze doet ook aan hardlopen, fietsen, mountainbiken en is fervent schaatser. Ze zou meedoen aan de alternatieve Elfstedentocht in januari, maar haar blessure gooit roet in het eten. Ze woont samen met haar vriend Bennie in Makkinga. Renée rijdt sinds 2012 voor Haflingerhengstenhouderij de Kymmelshof in Peize, zo’n vijftig kilometer van haar huis.

Ruiterster
Op 6 november kreeg Renée in de bestuursvergadering van Haoler Ruters uit Hooghalen de Ruiterster uitgereikt door verenigingsvoorzitter Ellen Noordman en Fenna Westerduin (foto) van de KNHS. Ook Renées vriend Bennie, Evelien, ook ruiter bij de Kymmelshof, en fokker en eigenaar Linda Draaisma-Jacobs van de Kymmelshof waren aanwezig. Renée: ‘Ik was erg verrast en trots, en mijn vereniging ook! Ik ben de eigenaren van de paarden heel dankbaar voor het aanhouden van de paarden, zodat ik mijn doelen kan bereiken.’ De Ruiterster is een KNHS-onderscheiding. Je komt in aanmerking als je minimaal twee paarden hebt opgeleid tot en met Z in minimaal twee van de drie disciplines dressuur, springen en eventing. Standen uit de ponysport tellen ook mee. De vereniging kan de Ruiterster voor een lid aanvragen. Meer over de ruiterster. 


 

Ander Nieuws

  • Leren paardrijden: De fasen van een sprong
    Leren paardrijden: De fasen van een sprong
  • Titelverdedigers van start bij NK voor springruiters
    Titelverdedigers van start bij NK voor springruiters
  • WK Jonge Springpaarden 2020 in Lanaken gaat niet door
    WK Jonge Springpaarden 2020 in Lanaken gaat niet door